Λιγνάδης: ‘Παραφιλική εφηβοφιλική σεξουαλική τάση’ βλέπει η ελληνική Δικαιοσύνη – Κοινωνία

Καταπέλτης σε βάρος του Δημήτρη Λιγνάδη είναι το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αθηνών το οποίο λίγο πριν ξεκινήσει η απολογία του κατηγορουμένου για βιασμό κατά συρροή, είχε απορρίψει την ένσταση ακυρότητας της προδικασίας. Το δικαστικό συμβούλιο αναφέρεται σε “παραφιλική  έφηβοφιλική σεξουαλική τάση και προτίμηση” υποστηρίζοντας μεταξύ άλλων ότι ο σκηνοθέτης είναι ύποπτος τέλεσης νέων παρόμοιων αδικημάτων αφού και το 1984 είχε συλληφθεί και σημανθεί για αποπλάνηση ανηλίκου.

Αναλυτικότερα, στο υπ’αριθμόν 652 / 2021 βούλευμα, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών αναφέρει: επί σειρά ετών, τουλάχιστον από το έτος 1984, όποτε χρονολογείται σήμανση του για σχετιζόμενο με την γενετήσια ελευθερία σε βάρος ανηλίκου αδίκημα και έως το έτος 2015, δηλαδή για διάστημα τουλάχιστον 30 ετών, προσέγγισε ανήλικους και γενικά άτομα νεαρής ηλικίας, πέραν των κατονομαζόμενων την δικογραφία και πλήθος άλλων».

Το συμβούλιο δέχθηκε τη θέση του αρμόδιου εισαγγελέα να μην γίνει δεκτή η ένσταση ακυρότητας, ο οποίος επισημαίνει: «Από τις καταθέσεις των μαρτύρων , οι οποίοι ουδεμία σχέση είχαν μεταξύ τους στο παρελθόν, φυσικά ούτε είχαν χρόνο να συνεννοηθούν και να προετοιμαστούν κατάλληλα ώστε να δώσουν καταθέσεις που προσομοίαζαν τόσο, και μάλιστα ενώπιον του εισαγγελέα, ως προς τον τρόπο δράσης του αιτούντα και την εν γένει σεξουαλική του συμπεριφορά απέναντι σε ανήλικους αλλοδαπούς και μαθητές, προέκυπτε σαφώς ότι ο ετών, έχει εμφανή παραφιλική εφηβοφιλική σεξουαλική τάση και προτίμηση, την οποία εξεδήλωνε χωρίς καμία αναστολή, ακόμα και σε δημόσιους χώρους, για ένα πολύ μακρυ χρονικό διάστημα και δει από τουλάχιστον το έτος 1995 έως και τουλάχιστον το 2016, σύμφωνα με τα έως τώρα στοιχεία της δικογραφίας, εκμεταλλευόμενος αφενός την ευαίσθητη ηλικία των ανήλικων που προσέγγιζε, ιδίως αγοριών, (από 14 έως 16), αφετέρου την ματαιοδοξία τους και την έλλειψη οικογενειακού περιβάλλοντος, δρώντας σχεδόν με πανομοιότυπο μεθοδικό και συστηματικό τρόπο κάθε φορά, καλλιεργούσε αρχικά κλίμα εμπιστοσύνης, επικαλούμενος και προβάλλοντας την επαγγελματική του ιδιότητα, ως καταξιωμένος σκηνοθέτης – ηθοποιού πείθοντας αυτά ότι πρόθεση του ήταν να τα βοηθήσει να εξελιχθούν στο χώρο του θεάματος και παρασύροντας τα με τις υποσχέσεις αυτές στο σπίτι του, με αποκλειστικό σκοπό την τέλεση γενετήσιων πράξεων μαζί του».

Στο βούλευμα, ο εισαγγελέας που εισηγήθηκε σχετικά με την ένσταση, αναφέρεται στους δύο ανήλικους που έχουν καταγγείλει βιασμό από τον Δημήτρη Λιγνάδη, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Σε δύο μάλιστα οι περιπτώσεις, προκειμένου να ικανοποιήσει την γενετήσια ορμή του η οποία ήταν πολύ συχνά ανεξέλεγκτη, χρησιμοποίησε στην μεν πρώτη, σωματική βία σε βάρος του θύματος του, στην δεύτερη αλκοόλ και ναρκωτική ουσία προκειμένου να περιάγει το θύμα του σε κατάσταση πλήρους ανικανότητας αντίστασης. Η εμμονική αυτή παραφιλική του τάση, η οποία περιγράφεται με σαφήνεια στις καταθέσεις, αλλά και στις εκκλησίες που κατατέθηκαν Ενώπιον του εισαγγελέα, καθώς και η σταθερή εξακολουθητική ροπή του προς την ικανοποίηση της γενετήσιας ορμής του με ανήλικα αμφοτέρων των φύλων, η οποία ροπή έφτασε στην εγκληματική και μάλιστα κακουργηματική της μορφή, με παθόντες δύο αλλοδαπούς, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι αυτό συνεχίζει να μένει στην ευρύτερη περιοχή του Μεταξουργείου όπου ανέκαθεν αλίευε ανήλικους για τον ανώτερο σκοπό, δικαιολογούσαν κατά την άποψή μας απόλυτα την εφαρμογή στο πρόσωπο του περί παραλείψεις κλήσεις του ως υπόπτου για λήψη χωρίς όρκο εξηγήσεων και της άμεσης άσκησης ποινικής δίωξης σε βάρος του με σκοπό Την αποτροπή τέλεσης νέων παρόμοιων αδικημάτων σε βάρος ανηλίκων παθόντων».

Για το λόγο αυτό, κατά το βούλευμα, ο εισαγγελέας αφού εξέτασε το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων που είχαν συγκεντρωθεί, απέρριψε την αίτηση του κατηγορουμένου κρίνοντας ότι «υφίσταται ενεργός κίνδυνος να τελέσει νέα παρόμοια αδικήματα, κρίση που ενισχύεται πλέον και από το γεγονός ότι ο ετών έχει ήδη συλληφθεί και σημανθεί για αποπλάνηση ανηλίκου και το έτος 1984 όπως προέκυψε από το δελτίο εγκληματικότητας του».

Χρονικό κενό στους ισχυρισμούς Λιγνάδη

Μάλιστα, το δικαστικό συμβούλιο σχολιάζει και τους υπερασπιστικούς ισχυρισμούς του Δημ. Λιγνάδη, σύμφωνα με τους οποίους ο κατηγορούμενους δεν βρισκόταν στα σημεία που του αποδίδει το κατηγορητήριο. Ο σκηνοθέτης όπως αναφέρεται, κατά την αυτοπρόσωπη παράσταση του ενώπιον του δικαστικού συμβουλίου εισέφερε αντίγραφα εισιτηρίων και φορολογικών παραστατικών με τα οποία φαίνεται ότι από τις 3 Αυγούστου 2010 έως τις 9 Αυγούστου 2010 βρισκόταν σε ταξίδι στην Αίγυπτο, ενώ να εμφάνισε φωτογραφίες από τις οποίες προκύπτει ότι στις 1, 5,6,11,15 και 16 Αυγούστου 2015 βρισκόταν σε διακοπές στην Ιθάκη με φιλικά του πρόσωπα. «Πλην όμως από τα πρώτα εκ των εγγράφων αυτών, καλύπτεται μόνο ένα μικρό χρονικό διάστημα των ημερών του Αυγούστου 2010, ενώ η πράξη για την οποία ασκήθηκε η δίωξη δεν έχει προσδιοριστεί κατά ακριβή ημερομηνία, ενώ από τα δεύτερα υπάρχει χρονικό κενό ακριβώς κατά την επίμαχη ημερομηνία 9 Αυγούστου 2015», εξηγούν οι δικαστικοί λειτουργοί.

Ακολουθήστε το News247.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις



Περισσότερα στο: www.news247.gr